Equal Pay w Niemczech – równe wynagrodzenie po 9 miesiącach pracy tymczasowej
Pokaż filtr

Equal Pay w Niemczech: co oznacza dla firmy po 9 miesiącach?

Equal Pay, czyli zasada równego wynagrodzenia, oznacza w niemieckiej pracy tymczasowej, że pracownik udostępniony do firmy powinien być pod względem wynagrodzenia traktowany tak jak porównywalny pracownik zatrudniony bezpośrednio w tej firmie. Nie oznacza to jednak, że każda osoba pracująca przez agencję musi od pierwszego dnia otrzymywać identyczną stawkę jak pracownik stały.

Najważniejsze terminy

Niemieckie przepisy dopuszczają określone odstępstwa wynikające z układów zbiorowych. W przypadku wynagrodzenia mogą one obowiązywać zasadniczo przez pierwszych 9 miesięcy pracy u tego samego przedsiębiorstwa. Dłuższy okres jest możliwy tylko przy spełnieniu dodatkowych warunków i stopniowym dochodzeniu do wynagrodzenia uznanego za równoważne najpóźniej po 15 miesiącach.

Wpływ na budżet firmy

Dla firmy korzystającej z leasingu pracowniczego ma to znaczenie nie tylko prawne. Po kilku miesiącach pracy tej samej osoby koszt jej dalszego udostępnienia może się zmienić, dlatego zasady Equal Pay powinny być uwzględnione już przy planowaniu dłuższego zapotrzebowania na personel.

Okres Co powinien wiedzieć pracodawca?
Od pierwszego dnia Obowiązuje zasada równego traktowania, ale odpowiedni układ zbiorowy może pozwalać na odstępstwa
Do 9 miesięcy Możliwe jest taryfowe odstępstwo od równego wynagrodzenia
Po 9 miesiącach Co do zasady należy zapewnić Equal Pay
Do 15 miesięcy Dłuższe odstępstwo jest możliwe tylko przy szczególnym układzie zbiorowym i stopniowym wzroście wynagrodzenia
18 miesięcy To osobna zasada dotycząca maksymalnego okresu udostępnienia pracownika, a nie Equal Pay

Co oznacza Equal Pay w Niemczech?

Equal Pay oznacza, że pracownik tymczasowy powinien otrzymać wynagrodzenie odpowiadające wynagrodzeniu, które otrzymałby porównywalny pracownik zatrudniony bezpośrednio przez przedsiębiorstwo korzystające z jego pracy.

Zasada ta wynika z niemieckiej ustawy o pracy tymczasowej (AÜG).

W praktyce chodzi więc o odpowiedź na pytanie:

ile ta osoba zarabiałaby, gdyby firma zatrudniła ją bezpośrednio do wykonywania tej samej lub porównywalnej pracy?

Nie należy przy tym ograniczać porównania wyłącznie do podstawowej stawki godzinowej.

Equal Pay a równe traktowanie

Równe wynagrodzenie jest częścią szerszej zasady równego traktowania.

Istotne warunki pracy obejmują między innymi:

  • wynagrodzenie,
  • czas pracy,
  • nadgodziny,
  • przerwy,
  • odpoczynki,
  • pracę nocną,
  • urlop,
  • dni wolne.

Dlatego pojęcia „Equal Pay” i „równe traktowanie” są ze sobą związane, ale nie są dokładnie tym samym.

Equal Pay dotyczy przede wszystkim wynagrodzenia.

Czy Equal Pay obowiązuje dopiero po 9 miesiącach?

Nie. Zasada równego traktowania obowiązuje zasadniczo już od pierwszego dnia udostępnienia pracownika.

Dziewięć miesięcy nie oznacza więc, że przez pierwszych dziewięć miesięcy niemieckie przepisy w ogóle nie wymagają równego traktowania.

Różnica polega na tym, że odpowiedni układ zbiorowy może pozwolić na odstępstwo od zasady równego wynagrodzenia w początkowym okresie udostępnienia.

W zakresie płacy takie odstępstwo jest zasadniczo możliwe przez pierwszych 9 miesięcy pracy u tego samego przedsiębiorstwa.

Co dzieje się po 9 miesiącach?

Jeżeli nie występuje szczególna regulacja umożliwiająca dalsze stopniowe dochodzenie do wynagrodzenia równoważnego, po upływie pierwszych dziewięciu miesięcy pracownik powinien otrzymywać Equal Pay.

Dlatego przy zatrudnieniu planowanym na przykład na:

  • 3 miesiące,
  • 6 miesięcy,
  • 12 miesięcy,
  • 18 miesięcy

koszt pracownika nie powinien być automatycznie traktowany jako niezmienny przez cały okres.

Co wchodzi do Equal Pay?

Równe wynagrodzenie to nie tylko podstawowa stawka godzinowa.

Przy ustalaniu wynagrodzenia porównywalnego mogą mieć znaczenie wszystkie składniki brutto, które pracownik zatrudniony bezpośrednio otrzymuje z tytułu pracy.

Mogą to być między innymi:

  • wynagrodzenie podstawowe,
  • dodatki zmianowe,
  • dodatki za pracę nocną,
  • dodatki za określone warunki pracy,
  • premie,
  • inne regularne dodatki,
  • świadczenia związane z urlopem,
  • określone płatności dodatkowe,
  • wynagrodzenie należne podczas okresów, za które zachowane jest prawo do płacy,
  • określone świadczenia majątkowe.

A co ze świadczeniami rzeczowymi?

Jeżeli porównywalni pracownicy otrzymują świadczenia rzeczowe stanowiące element wynagrodzenia, przepisy pozwalają w określonych przypadkach zastosować odpowiednie wyrównanie pieniężne.

Może to mieć znaczenie na przykład wtedy, gdy elementem pakietu wynagrodzenia jest prywatne korzystanie z samochodu służbowego.

Czy wystarczy porównać stawkę godzinową?

Nie.

Firma, która informuje agencję wyłącznie, że pracownik zatrudniony bezpośrednio otrzymuje na przykład 18 euro brutto za godzinę, może przekazać niewystarczające dane, jeśli oprócz tego wypłacane są:

  • premie zmianowe,
  • dodatki funkcyjne,
  • regularne premie produkcyjne,
  • inne składniki wynagrodzenia.

Dlatego przy ustalaniu Equal Pay trzeba patrzeć na rzeczywisty system wynagradzania dla porównywalnego stanowiska.

Z kim porównuje się pracownika tymczasowego?

Punktem odniesienia jest pracownik zatrudniony bezpośrednio u przedsiębiorstwa, który wykonuje tę samą albo podobną pracę.

Najważniejsze jest więc porównanie rzeczywiście wykonywanych obowiązków.

Przykładowo pracownika tymczasowego obsługującego linię produkcyjną nie powinno się automatycznie porównywać z każdym zatrudnionym w dziale produkcji.

Znaczenie może mieć:

  • rodzaj wykonywanej pracy,
  • zakres odpowiedzialności,
  • wymagane kwalifikacje,
  • doświadczenie, jeżeli firma uwzględnia je w wynagrodzeniu,
  • kompetencje wymagane na stanowisku.

Czy wyższe doświadczenie zawsze oznacza wyższe Equal Pay?

Nie automatycznie.

Doświadczenie lub formalne kwalifikacje mają znaczenie wtedy, gdy przedsiębiorstwo korzystające z pracownika uwzględnia je również przy ustalaniu płacy własnych pracowników.

Chodzi więc o zastosowanie tych samych zasad, które byłyby użyte przy bezpośrednim zatrudnieniu danej osoby.

Co jeśli firma nie ma porównywalnego pracownika?

Brak osoby zatrudnionej na identycznym stanowisku nie oznacza, że zasada Equal Pay przestaje mieć zastosowanie.

Trzeba wtedy ustalić warunki, które otrzymałby hipotetyczny pracownik zatrudniony bezpośrednio do wykonywania tej samej pracy.

Jeżeli w firmie obowiązuje układ zbiorowy, punktem odniesienia może być odpowiednia grupa lub poziom wynagrodzenia wynikający z tego układu.

Jeżeli przedsiębiorstwo nie jest związane takim układem, konieczna może być indywidualna analiza stosowanego systemu wynagrodzeń.

Przykład

Firma produkcyjna nie posiada obecnie własnych operatorów określonej maszyny, ponieważ cała obsada została zapewniona przez dostawcę personelu.

Nie oznacza to, że nie istnieje punkt odniesienia.

Należy ustalić, jakie wynagrodzenie firma zastosowałaby, gdyby zatrudniła takiego operatora bezpośrednio.

Jak działa zasada 9 miesięcy Equal Pay?

Układ zbiorowy stosowany w pracy tymczasowej może pozwalać na odstępstwo od równego wynagrodzenia zasadniczo przez pierwszych dziewięć miesięcy udostępnienia konkretnego pracownika temu samemu przedsiębiorstwu.

Po tym okresie sama podstawowa możliwość stosowania niższego wynagrodzenia wynikającego z układu zbiorowego nie wystarcza.

Wówczas:

  • należy zastosować Equal Pay albo
  • muszą być spełnione szczególne warunki pozwalające kontynuować stopniowe dochodzenie do wynagrodzenia równoważnego.

Czy każdy pracownik tymczasowy dostaje podwyżkę dokładnie pierwszego dnia 10. miesiąca?

Nie należy patrzeć na tę zasadę jak na automatyczną, identyczną podwyżkę dla wszystkich pracowników.

Trzeba najpierw ustalić:

  • jaki system taryfowy jest stosowany,
  • jak długo dana osoba pracuje u tego przedsiębiorstwa,
  • czy występowały wcześniejsze okresy udostępnienia,
  • jakie wynagrodzenie otrzymuje porównywalny pracownik,
  • czy stosowany jest szczególny układ umożliwiający stopniowe dochodzenie do wynagrodzenia równoważnego.

Jak liczyć 9 miesięcy Equal Pay?

Okres należy analizować dla konkretnego pracownika i konkretnej firmy korzystającej z jego pracy.

Nie wystarczy więc spojrzeć tylko na datę aktualnej umowy pomiędzy klientem a agencją.

Trzeba sprawdzić również wcześniejsze okresy pracy tej samej osoby u tego samego przedsiębiorstwa.

Przykład

Pracownik rozpoczyna pracę w firmie 1 stycznia.

Jeżeli przez kolejne miesiące pozostaje udostępniony temu samemu przedsiębiorstwu i nie ma podstaw do zastosowania dłuższego modelu taryfowego, po upływie pierwszych dziewięciu miesięcy trzeba uwzględnić zasady Equal Pay.

Czy zmiana agencji zeruje okres 9 miesięcy?

Nie. Zmiana dostawcy personelu nie oznacza automatycznie rozpoczęcia liczenia od początku.

Jeżeli ten sam pracownik wcześniej wykonywał pracę w tym samym przedsiębiorstwie przez inną agencję, wcześniejszy okres może zostać w całości doliczony.

Przykład

Pracownik:

  • przez 6 miesięcy pracuje w firmie X przez agencję A,
  • następnie przechodzi do agencji B,
  • dalej wykonuje pracę w firmie X.

Nie można automatycznie uznać, że jego okres Equal Pay rozpoczyna się od zera tylko dlatego, że zmieniła się agencja.

Liczy się nadal praca tej samej osoby dla tego samego przedsiębiorstwa.

Czy przerwa zeruje okres Equal Pay?

Nie każda.

Jeżeli pomiędzy kolejnymi okresami pracy u tego samego przedsiębiorstwa występuje przerwa nieprzekraczająca trzech miesięcy, wcześniejsze okresy są zasadniczo doliczane.

Przerwa 2 miesiące

Pracownik:

  • pracuje 5 miesięcy w firmie,
  • ma 2 miesiące przerwy,
  • wraca do tej samej firmy.

Poprzednich 5 miesięcy nie należy ignorować.

Przerwa ponad 3 miesiące

Jeżeli przerwa między okresami udostępnienia temu samemu przedsiębiorstwu jest dłuższa niż trzy miesiące, poprzedni okres nie jest zasadniczo doliczany do ustawowego okresu 9 lub 15 miesięcy.

Przy nietypowych sytuacjach warto dodatkowo zweryfikować właściwy układ zbiorowy i konkretny model zatrudnienia.

Kiedy Equal Pay może zostać przesunięte do 15 miesięcy?

Dłuższe niż dziewięć miesięcy odstępstwo od zasady równego wynagrodzenia jest możliwe tylko przy spełnieniu szczególnych warunków taryfowych.

Nie wystarczy więc zwykłe porozumienie pomiędzy agencją a klientem.

Odpowiedni układ musi przewidywać:

  1. stopniowe zwiększanie wynagrodzenia po okresie wdrożeniowym trwającym maksymalnie sześć tygodni,
  2. osiągnięcie najpóźniej po 15 miesiącach wynagrodzenia określonego jako równoważne z wynagrodzeniem porównywalnych pracowników w danej branży.

Czy po 15 miesiącach musi być dokładnie taka sama stawka jak pracownika firmy?

Przy zastosowaniu szczególnego układu taryfowego przepisy odnoszą się do wynagrodzenia określonego w nim jako równoważne z taryfowym wynagrodzeniem porównywalnych pracowników w branży.

Dlatego nie należy upraszczać zasady do zdania:

„po 15 miesiącach każdy pracownik tymczasowy musi mieć identyczny pasek płacowy jak pracownik stały”.

Najpierw trzeba ustalić, jaki konkretnie układ zbiorowy ma zastosowanie.

Jaka jest minimalna stawka w pracy tymczasowej w Niemczech w 2026 roku?

Od 1 września 2026 roku obowiązująca w niemieckiej pracy tymczasowej dolna granica wynagrodzenia wynosi 15,33 euro brutto za godzinę.

Od 1 kwietnia 2027 roku wzrośnie do 15,87 euro brutto za godzinę.

Jest to szczególna dolna granica wynagrodzenia dla pracy tymczasowej i nie należy jej utożsamiać z Equal Pay.

Equal Pay może oznaczać znacznie wyższą kwotę, jeśli porównywalny pracownik przedsiębiorstwa otrzymuje wyższe wynagrodzenie.

Przykład

Jeżeli wymagane minimalne wynagrodzenie w pracy tymczasowej wynosi 15,33 euro za godzinę, ale porównywalny pracownik firmy otrzymuje 20 euro oraz odpowiednie dodatki, to sama wypłata 15,33 euro nie oznacza automatycznie spełnienia wymagań Equal Pay po okresie, w którym odstępstwo jest jeszcze dozwolone.

Kto odpowiada za wypłatę Equal Pay?

Formalnym pracodawcą pracownika tymczasowego jest firma udostępniająca pracownika i to ona wypłaca mu wynagrodzenie.

Firma korzystająca z pracownika odgrywa jednak bardzo ważną rolę w prawidłowym ustaleniu wysokości należnych świadczeń.

To ona posiada informacje o:

  • warunkach pracy na stanowisku,
  • wymaganych kwalifikacjach,
  • wynagrodzeniu porównywalnych pracowników,
  • stosowanych dodatkach i premiach.

Dlatego prawidłowa realizacja Equal Pay wymaga współpracy obu stron.

Jakie obowiązki ma firma korzystająca z pracownika tymczasowego?

Przedsiębiorstwo korzystające z personelu powinno przekazać dostawcy informacje potrzebne do prawidłowego określenia stanowiska i – gdy przepisy tego wymagają – warunków porównywalnego pracownika.

W umowie dotyczącej udostępnienia pracownika należy określić między innymi:

  • charakter pracy,
  • wymagane kwalifikacje,
  • istotne warunki obowiązujące porównywalnych pracowników,
  • wynagrodzenie stanowiące punkt odniesienia, jeśli jest to wymagane.

Czy pracownik może sam zapytać firmę o wynagrodzenie porównawcze?

W określonych sytuacjach tak.

Pracownik tymczasowy ma przewidziane ustawowo prawo do uzyskania od przedsiębiorstwa korzystającego z jego pracy informacji o istotnych warunkach obowiązujących porównywalnego pracownika, w tym o wynagrodzeniu.

Wyjątki dotyczą sytuacji, w których prawidłowo stosowane są ustawowe regulacje taryfowe pozwalające na odstępstwo.

Dane trzeba aktualizować

Jeżeli wynagrodzenie porównywalnych pracowników wzrasta w czasie Einsatz, firma nie powinna zakładać, że informacja przekazana na początku współpracy pozostanie aktualna przez kolejne kilkanaście miesięcy.

Dotyczy to zwłaszcza:

  • podwyżek taryfowych,
  • zmiany systemu premiowego,
  • nowych dodatków,
  • zmiany zaszeregowania stanowiska.

Jak Equal Pay wpływa na koszt leasingu pracowniczego?

Najważniejszy efekt biznesowy jest prosty: koszt długiego Einsatz może być inny niż koszt pierwszych miesięcy.

Jeżeli wynagrodzenie pracownika musi zostać zwiększone, wzrasta koszt po stronie jego formalnego pracodawcy. Może to następnie wpływać na cenę dalszego udostępniania pracownika klientowi.

Dlatego przed podpisaniem dłuższej umowy warto zapytać dostawcę personelu:

  • jaki układ zbiorowy będzie stosowany,
  • jakie progi wynagrodzenia występują w czasie,
  • co wydarzy się po 9 miesiącach,
  • czy w danej branży istnieje model stopniowych dodatków,
  • jak zmieni się stawka rozliczeniowa po osiągnięciu kolejnych progów.

Przy analizie całkowitego budżetu warto patrzeć szerzej na koszty pracy w Niemczech, a nie wyłącznie na podstawową stawkę godzinową pracownika.

Jak policzyć koszt przed i po 9 miesiącach?

Załóżmy, że firma potrzebuje pracownika produkcyjnego przez 14 miesięcy.

W pierwszym okresie obowiązujące zasady taryfowe pozwalają stosować wynagrodzenie niższe niż wynagrodzenie porównywalnego pracownika zatrudnionego bezpośrednio.

Po osiągnięciu właściwego progu może nastąpić zwiększenie wynagrodzenia pracownika.

Firma nie powinna więc liczyć budżetu w prosty sposób:

stawka z pierwszej faktury × 14 miesięcy.

Lepszy model wygląda następująco:

Okres Co uwzględnić?
Miesiące początkowe Aktualna taryfa i wymagane minimum
Kolejne progi Ewentualne dodatki branżowe i stopniowy wzrost wynagrodzenia
Okolice 9. miesiąca Sprawdzenie obowiązku Equal Pay lub podstawy dalszego odstępstwa
Do 15. miesiąca Docelowy poziom wynikający ze szczególnego układu taryfowego, jeśli ma zastosowanie

Takie podejście pozwala porównywać leasing pracowniczy z innymi modelami zatrudnienia na podstawie rzeczywistych kosztów całego okresu.

Czy 9 miesięcy Equal Pay i 18 miesięcy leasingu pracowniczego to to samo?

Nie. To dwie niezależne zasady.

9 miesięcy odnosi się do możliwości taryfowego odstępstwa od równego wynagrodzenia.

15 miesięcy może mieć znaczenie przy szczególnych układach pozwalających stopniowo dochodzić do wynagrodzenia równoważnego.

18 miesięcy dotyczy natomiast co do zasady maksymalnej długości udostępnienia tej samej osoby temu samemu przedsiębiorstwu.

Termin Dotyczy
9 miesięcy Podstawowego limitu odstępstwa od Equal Pay w wynagrodzeniu
15 miesięcy Możliwego okresu stopniowego dochodzenia do wynagrodzenia równoważnego przy spełnieniu ustawowych warunków
18 miesięcy Podstawowej maksymalnej długości udostępnienia tej samej osoby temu samemu przedsiębiorstwu

Dlatego firma może nadal legalnie korzystać z tego samego pracownika po 9 miesiącach, ale zasady jego wynagrodzenia mogą się już zmienić.

Najczęstsze błędy przy Equal Pay w Niemczech

1. Założenie, że Equal Pay zaczyna obowiązywać dopiero po 9 miesiącach

Zasada równego traktowania jest punktem wyjścia od początku. Dziewięć miesięcy dotyczy możliwości zastosowania określonego wyjątku taryfowego w zakresie wynagrodzenia.

2. Porównywanie tylko stawki podstawowej

Do wynagrodzenia mogą należeć także premie, dodatki, specjalne płatności i inne składniki.

3. Brak kontroli wcześniejszych okresów pracy

Pracownik mógł już wcześniej pracować w tej samej firmie, również przez innego dostawcę.

4. Założenie, że zmiana agencji rozpoczyna 9 miesięcy od nowa

Nie zawsze. Wcześniejsze okresy mogą być sumowane.

5. Brak reakcji przed 9. miesiącem

Jeśli firma dopiero w 10. miesiącu pyta dostawcę, jaki będzie koszt dalszego Einsatz, może być za późno na spokojne porównanie scenariuszy.

6. Mylenie Equal Pay z limitem 18 miesięcy

To oddzielne regulacje. Osiągnięcie Equal Pay nie oznacza automatycznie zakończenia pracy danej osoby.

7. Nieaktualne dane porównawcze

Jeśli własnym pracownikom podniesiono wynagrodzenie, dane używane do ustalania równej płacy również mogą wymagać aktualizacji.

Co grozi za naruszenie zasad Equal Pay?

Naruszenie obowiązku zapewnienia wymaganych warunków pracy wynikających z niemieckiej ustawy o pracy tymczasowej może wiązać się z wysokimi sankcjami.

W przypadku określonych naruszeń zasady równego traktowania niemieckie przepisy przewidują możliwość nałożenia grzywny sięgającej 500 000 euro.

Do tego mogą dojść:

  • roszczenia pracownika o wyrównanie należnego wynagrodzenia,
  • koszty składek związanych z dopłatą,
  • konsekwencje dla firmy udostępniającej pracowników,
  • ryzyko podczas kontroli prawidłowości stosowania AÜG.

Dlatego przy wyborze dostawcy leasingu pracowniczego w Niemczech warto sprawdzać nie tylko cenę, ale również sposób kontroli okresów pracy, taryf i zmian wynagrodzenia.

Jak przygotować firmę przed upływem 9 miesięcy?

Najbezpieczniej nie czekać do ostatniego tygodnia dziewiątego miesiąca.

Przy dłuższym Einsatz przedsiębiorstwo powinno wcześniej ustalić:

  1. kiedy dokładnie pracownik rozpoczął pracę,
  2. czy wcześniej pracował już w tej samej firmie,
  3. czy występowały przerwy i jak długo trwały,
  4. jaki układ zbiorowy ma zastosowanie,
  5. kto jest właściwym porównywalnym pracownikiem,
  6. jakie składniki tworzą jego wynagrodzenie,
  7. czy po 9 miesiącach ma obowiązywać pełne Equal Pay,
  8. czy istnieje prawidłowa podstawa do stopniowego dochodzenia do wynagrodzenia do 15. miesiąca,
  9. jak zmieni się całkowity koszt dalszego korzystania z pracownika.

Co warto sprawdzić już przy zamówieniu pracownika?

Jeszcze przed rozpoczęciem współpracy warto uzgodnić z dostawcą:

  • planowany czas Einsatz,
  • model wynagradzania,
  • obowiązującą taryfę,
  • ewentualne dodatki branżowe,
  • sposób wymiany informacji o wynagrodzeniu porównywalnych pracowników,
  • mechanizm aktualizacji stawki przy dłuższym Einsatz.

To szczególnie istotne w produkcji, logistyce i innych branżach, gdzie pracownicy tymczasowi często pozostają w przedsiębiorstwie przez wiele miesięcy.

Czy po 9 miesiącach lepiej przejąć pracownika?

Nie ma jednej odpowiedzi.

Equal Pay nie oznacza, że pracownika trzeba po 9 miesiącach zatrudnić bezpośrednio.

Firma powinna porównać:

  • jak długo będzie jeszcze potrzebowała danej osoby,
  • koszt dalszego udostępnienia,
  • koszt bezpośredniego zatrudnienia,
  • elastyczność potrzebną przy zmianach zamówień,
  • ryzyko absencji i rotacji,
  • koszt ponownego recruitingu i wdrożenia nowego pracownika.

Jeżeli stanowisko stało się trwałym elementem organizacji i przedsiębiorstwo chce zatrudnić daną osobę na stałe, alternatywą może być również bezpośrednie pozyskanie i zatrudnienie pracownika.

Equal Pay w Niemczech – co powinien zapamiętać pracodawca?

Najważniejsze jest rozdzielenie trzech terminów: 9 miesięcy, 15 miesięcy i 18 miesięcy.

  • 9 miesięcy – podstawowy okres, w którym przy właściwej podstawie taryfowej można odstępować w zakresie wynagrodzenia od pełnego Equal Pay.
  • 15 miesięcy – maksymalny okres szczególnego modelu stopniowego dochodzenia do wynagrodzenia równoważnego, jeśli spełnione są ustawowe warunki.
  • 18 miesięcy – odrębny podstawowy limit długości udostępnienia tej samej osoby temu samemu przedsiębiorstwu.

Pracodawca powinien też pamiętać, że równe wynagrodzenie nie oznacza wyłącznie tej samej stawki godzinowej. W kalkulacji mogą mieć znaczenie premie, dodatki i inne składniki otrzymywane przez porównywalnych pracowników.

Dlatego przy długoterminowym korzystaniu z pracy tymczasowej najlepszym rozwiązaniem jest planowanie kosztu na cały przewidywany okres Einsatz, a nie mnożenie stawki z pierwszego miesiąca przez liczbę miesięcy współpracy.